O programie Wiedza Galeria olimpijczyk.TV Forum Partnerzy Kontakt
USP tenispolska
szukaj z Google

Kalendarz imprez

Najbliższe imprezy:

wszystkie wydarzenia wszystkie wydarzenia

Partnerzy i Patroni

 

Patronat Honorowy



 

Patroni medialni

 

szukaj na stronie

Bariery w aktywności ruchowej dzieci i młodzieży w wieku szkolnym

Maria Jodkowska

Środowisko, w którym żyjemy staje się w coraz większym stopniu środowiskiem sprzyjającym otyłości:

  • coraz większa część społeczeństwa mieszka w miastach, korzysta z samochodów, prowadzi siedzący tryb życia;
  • codzienne życie wymaga coraz mniej wysiłku fizycznego;
  • nasza dieta staje się coraz bogatsza w produkty wysokoenergetyczne (wysokokaloryczne);
  • coraz więcej osób kupuje żywność wysoko przetworzoną, której spożywanie sprzyja otyłości.

Wymienione wyżej czynniki środowiskowe dotyczą także dzieci i młodzieży. Piesze chodzenie do szkoły, czy dojeżdżanie do niej rowerem, staje się coraz rzadsze. Zastąpione zostało ono w bardzo dużym stopniu przez dowożenie samochodem przez rodziców, korzystanie z autobusów szkolnych czy z komunikacji miejskiej. Przenoszenie się wielu rodzin z gęsto zaludnionych dzielnic miast do miejscowości podmiejskich, z których odległość do szkoły jest stosunkowo duża, wręcz wymusza korzystanie z samochodu. Podobną sytuację obserwujemy w miejscowościach, w których likwidowane są szkoły. Dzieci z tych miejscowości uczęszczają do szkół nieraz w znacznej odległości od miejsca zamieszkania, więc konieczne staje się ich dowożenie. Te przykłady pokazują, jak zmiany w ostatnich kilkunastu latach wpływają na codzienną dawkę aktywności dzieci i młodzieży szkolnej.

W sytuacji, kiedy codzienna (związana z codziennymi zajęciami w zwykłym dniu) aktywność ruchowa jest coraz mniejsza, niezbędne stają się działania, których celem jest jej zwiększenie.

Duże znacznie w aktywności fizycznej dzieci i młodzieży odgrywa przyjemność i radość, którą daje ruch, a także sukcesy i wysoka samoocena z w tym związana. Ważne jest też, aby zajęcia ruchowe mogły być włączone w codzienny plan zajęć.

W przypadku dzieci i młodzieży w wieku szkolnym o niskim poziomie aktywności fizycznej, istotne jest zidentyfikowanie przeszkód i barier, które „przeszkadzają” w podejmowaniu działań na rzecz ruchu i prowadzą do znacznej redukcji wysiłku fizycznego sprzyjając otyłości.

Najczęściej postrzegane przez młodzież bariery w aktywności ruchowej wynikają:

  • z przyczyn osobniczych (wewnętrznych):
    - brak czasu,
    - brak motywacji,
    - brak umiejętności (wprawy) w wykonywaniu ćwiczeń,
    - brak satysfakcji i przyjemności z zajęć ruchowych,
    - obawa przed doznaniem urazu, pogorszeniem stanu zdrowia (np. przeziębieniem),
    - negatywny obraz własnego ciała, strach przed ośmieszeniem.
  • z przyczyn środowiskowych (zewnętrznych):
    - brak obiektów sportowych (boisk, sal sportowych, kortów, basenów) ścieżek rowerowych, itp.,
    - brak ekwipunku sportowego,
    - brak środków finansowych na opłacenie zajęć,
    - niekorzystne warunki atmosferyczne,
    - niedostateczne wyposażenie obiektów w szatnie, prysznice, suszarki itp.

Elementem, który w znaczący sposób decyduje o podjęciu aktywności fizycznej jest motywacja do ćwiczeń ruchowych. Wynika ona zarówno z wewnętrznej potrzeby (ruch daje zadowolenie), ale także z posiadanych kompetencji, czyli umiejętności, sprawności i uznawanych wartości (ruch to zdrowie), niezbędnych do podjęcia działań w tym kierunku.

Istotne jest umiejętne dostosowanie formy, czasu trwania wysiłku fizycznego do możliwości ruchowych dzieci i młodzieży tak, aby zajęcia były atrakcyjne i ciekawe, a jednocześnie stopień trudności nie hamował chęci do ćwiczeń (obawa przed porażką, wyśmianiem itp). Ważny jest także wybór takiego stroju sportowego, który by nie eksponował nie zawsze idealnej sylwetki.

Pokonywanie barier w aktywności fizycznej to wyzwanie dla samej młodzieży i jej rodziców. Na niektóre z nich młodzież ma bardzo ograniczony wpływ. Brak w najbliższym otoczeniu obiektów rekreacyjnych (boisk, hal sportowych), brak funduszy w budżecie rodzinnym na zakup odpowiedniego ekwipunku do zajęć sportowych czy opłacenia zajęć, mogą utrudnić udział w zajęciach ruchowych. Tego typu bariery obiektywne nie przekreślają jednak możliwości codziennej aktywności – chodzenia po schodach zamiast jazdy windą, przejścia 1-2 przystanków zamiast jazdy autobusem lub tramwajem czy długich spacerów. Na inne bariery wpływ ten jest zdecydowanie większy; np. dobra organizacja pracy pozwoli na pewno wygospodarować czas na ulubione zajęcia ruchowe.