O programie Wiedza Galeria olimpijczyk.TV Forum Partnerzy Kontakt
USP tenispolska
szukaj z Google

Kalendarz imprez

Najbliższe imprezy:

wszystkie wydarzenia wszystkie wydarzenia

Partnerzy i Patroni

 

Patronat Honorowy



 

Patroni medialni

 

szukaj na stronie

Jak zapobiegać otyłości

Dr Anna Oblacińska, specjalista z Instytutu Matki i Dziecka, Dr Maria Jodkowska, specjalista z Instytutu Matki i Dziecka, Dr Sławomir Owczarek



Ćwiczenia fizyczne i umiarkowany wysiłek fizyczny z nimi związany, w wyjątkowo korzystny sposób wpływają na stan zdrowia, wydłużenia życia i jego jakość. Ćwiczenia ruchowe powodują:

  • poprawę sprawności i wydolności fizycznej,
  • wzrost siły i masy mięśniowej oraz wytrzymałości ścięgien i więzadeł,
  • redukcję tkanki tłuszczowej,
  • usprawnienie pracy układu krążenia,
  • poprawę koordynacji ruchów,
  • zmniejszenie reakcji na stres.

Uczestniczenie w różnych formach aktywności ruchowej przyczynia się więc do prawidłowego rozwoju fizycznego młodego człowieka i podnosi walory estetyczne ciała, ale także wpływa korzystnie na jego rozwój społeczny i emocjonalny. Aktywność fizyczna może być źródłem przyjemności i dobrym sposobem spędzenia czasu z rówieśnikami. Regularnie wykonywane ćwiczenia fizyczne odgrywają kluczową rolę w utrzymaniu należnej masy ciała i tym samym zmniejszają ryzyko wystąpienia otyłości i chorób z nią związanych.


Zgodnie z rekomendacjami ekspertów, dzieci i młodzież w wieku szkolnym powinny poświęcać na różne formy aktywności ruchowej, od umiarkowanej do intensywnej, co najmniej 60 minut dziennie, przez co najmniej 5 dni w tygodniu


Poziom aktywności ruchowej polskich nastolatków jest niedostateczny. Dane epidemiologiczne wskazują, że w okresie dojrzewania (13-15 lat), niejako fizjologicznie następuje obniżenie aktywności fizycznej i słabnie spontaniczna, wynikająca z wewnętrznej potrzeby ruchu chęć do aktywności ruchowej, jaka charakteryzowała młodsze dziecko. O ile wśród 11 latków połowa wykazywała niedostatek ruchu, to wśród 15 latków było to aż 2/3 młodzieży. Zmniejszenie aktywności ruchowej jest wyraźniejsze wśród dziewcząt niż wśród chłopców.

Okres dojrzewania, z zachodzącymi w tym czasie dynamicznymi zmianami fizycznymi w zakresie budowy ciała i towarzyszącymi im zmianami psychospołecznymi, jest także krytycznym okresem w życiu dziecka, w którym istnieje zwiększone ryzyko rozwoju otyłości i utrzymania jej do wieku dorosłego. Badania wskazują, że 70-80% nastolatków z otyłością w okresie dojrzewania, pozostanie otyłymi dorosłymi, z dużym ryzykiem wystąpienia wielu powikłań zdrowotnych, głównie dotyczących układu krążenia, cukrzycy czy zespołu metabolicznego.

Badania przeprowadzone w 2005 roku w Instytucie Matki i Dziecka, w reprezentatywnej grupie polskich gimnazjalistów w wieku 13-15 lat wykazały, że ponad 13% z nich miało nadmiar masy ciała (nadwagę i otyłość). Otyłość występowała u 4,5% nastolatków, zarówno w mieście jak i na wsi. W ciągu 10 lat, które minęły od ostatniego badania, odsetek młodzieży w okresie dojrzewania, z nadwagą i otyłością, zwiększył się średnio o 2 punkty procentowe. Wyniki badania gimnazjalistów z nadwagą i otyłością wykazały, że otyli charakteryzowali się mniejszą intensywnością ćwiczeń ruchowych niż nieotyli oraz częściej nie ćwiczyli na lekcjach w-f.


Ograniczenie aktywności ruchowej i otyłość są ze sobą ściśle związane. Zgodnie z bilansem energetycznym ustroju, zmniejszenie wydatków energetycznych na pracę mięśniową powoduje zwiększenie zapasów odkładanych w postaci tkanki tłuszczowej.


Nadwaga powoduje trudności w poruszaniu się i niechęć do ruchu, w przypadku nastolatków dodatkowo zwiększane obawą przed narażeniem się na kpiny rówieśników. Sprzyja to dalszemu ograniczaniu aktywności ruchowej oraz przyrostowi tkanki tłuszczowej. Zaczyna się tworzyć błędne koło – wzajemne sprzężenie zwrotne, prowadzące do coraz szybszych przyrostów masy ciała. Zwiększona aktywność ruchowa pozwala przerwać to koło i zależnie od jej intensywności, spowodować utratę masy ciała lub zapobiec jej przyrostowi.

Zwiększona aktywność ruchowa, zwłaszcza trwająca dłuższy czas, o umiarkowanej intensywności, z efektywnym zużyciem tlenu przez mięśnie (ćwiczenia aerobowe), najlepiej sprzyja redukcji masy ciała, a także utrzymywaniu jej na stałym poziomie z niskim wskaźnikiem BMI. Jeśli ćwiczenia odbywają się na świeżym powietrzu, to dodatkowo powoduje to przekroczenie podstawowej przemiany materii podczas wykonywania ćwiczeń. Dlatego też taka forma aktywności fizycznej jest najbardziej wskazana dla nastolatków.

W przypadku dzieci i młodzieży aktywność ruchowa w formie zabawy, a później zajęć sportowych, zwłaszcza zorganizowanych, odgrywa znaczącą rolę również w sferze społecznej: rozwoju stosunków międzyludzkich i odnajdywaniu swego miejsca w grupie.